Kerk van Hekelgem

 

 

 

 

De St.-Michielskerk is waarschijnlijk ontstaan in de 10de eeuw als villakerk van de heren van Hekelgem. Gelegen aan een strategische plaats voor de Denderovergang diende zij mogelijk ook als vesting.

 

De stoere romaanse toren, eeuwenlang “het belfort” genoemd, bood bescherming aan mensen in nood.  Van 1105 tot 1796 bezat de abdij het patronaatsrecht: zij stond in voor het gebouw en kon de pastoor aanstellen. Het huidig gebouw is opgetrokken met zandsteen uit de plaatselijke groeven .


De middenbeuk van 4 traveeën heeft vroeg-gotische kenmerken en dateert uit de 13de eeuw. De kruisbeuk is laatgotisch, de zijbeuken en het koor neogotisch.

 

De huidige vorm is het resultaat van veel verbouwingen, de laatste van 1977 – ’78 wanneer een nieuw horloge werd aangebracht met de tekst: ”Siet hier de verganckelykheit van den tyd”.

 

Tot de voornaamste bezienswaardigheden behoren de preekstoel (1788) en 2 eiken biechtstoelen, één met de beeltenis van Maria (1721) en de andere met de beeltenis van Petrus (1752). Het gepolychromeerd beeld van St.-Cornelius wordt op pinkstermaandag  uitgesteld voor de bedevaarders die zijn hulp inroepen tegen de stuipen bij kinderen.